Tag Archives: cert

Een bezoek aan Bad Bentheim

Vandaag met enkele mensen van CERT (motor forum) naar Bad Bentheim geweest. Eindelijk hebben we weer een lekker stuk kunnen rijden, nu het een beetje is afgekoeld. Het was vandaag een heerlijke 25 graden met een licht briesje, fantastisch weer om motor te rijden.

Vanuit Emmen zijn binnendoor naar Emlichheim gereden en vandaar uit naar Neuenhaus. Op deze weg mag je grotendeels 100 km p/u en er zitten een paar mooie bochten. Op de motorkaart van Waypoint is deze weg dan ook grotendeels als ‘groen’ gemarkeerd. Aangekomen in Neuenhaus, besloten wij om door te rijden naar Bad Bentheim. Bad Bentheim ligt ongeveer 10 kilometer vanaf de Nederlandse grens en staat bekend om zijn burcht en de hoogteverschillen.

Ondanks dat je erg dicht bij Nederland zit, moet je in het stadje met enige regelmaat toch behoorlijk omlaag of omhoog, wat vooral voor motorrijders natuurlijk heerlijk is om te doen. Zoals het bij een CERT rit hoort, hebben wij een ijsje (laat dat ‘je’ maar weg) gegeten, waarna we weer binnendoor richting huis zijn gegaan.

Al met al een heerlijke middag gereden, met leuke mensen en ongeveer 200 kilometer extra op de teller gezet.

CERT Eifel

Afgelopen weekend zijn we (MF’ers van het CERT topic) met 5 personen naar het (vulkaan) Eifelgebied geweest. Vanaf zaterdag 30 mei tot en met maandag 1 juni waren wij te gast in Hotel Daytona in Dasburg. Zaterdag was de heenreis, 265 kilometer over de Duitse autobahn en vanaf Erfstad 119 kilometer binnendoor naar het hotel. Die laatste 119 kilometer waren natuurlijk het mooiste deel van de route, hoe dichter wij bij het hotel kwamen, des te mooier de omgeving werd. De autobahn kilometers waren redelijk te doen, maar echt leuk is het niet vond ik.

We werden in het hotel hartelijk ontvangen door Hans en Marlene en nadat Hans onze kamers had aangewezen, konden wij het motorpak uitdoen en een heerlijk koud biertje naar binnen laten glijden.

‘s Avonds rond zeven uur werden we uitgenodigd voor een simpel, maar heerlijk avondeten.

Zondag was de dag van ‘de route’. We gingen een route rijden die ik op het laatste moment nog op de website van het hotel had gevonden, deze hadden ze er net neergezet en leek op de kaart een stuk mooier dan de route die ik zelf had gemaakt.  Helaas begon de dag niet zo goed, ik had namelijk bij het op het stuurslot zetten van de motor, het sleuteltje iets te ver doorgedraaid waardoor het parkeerlicht aanstond. Mijn accu kon  dat blijkbaar al die uren (vanaf 4 uur ‘s middags ongeveer) niet aan en was ‘s morgens helemaal leeg. Met hulp van Paul en Dave en de aflopende weg, kregen we gelukkig de motor weer aan de praat, zodat we aan de route konden beginnen.

25 Procent van de route ging door Duitsland en de rest door Luxemburg. ‘s Middags rond 12:30 zaten we ergens in Luxemburg een hapje te eten en toen hadden we nog maar 130 van de in totaal 320 kilometer gereden, dat beloofde dus nog wat voor de rest van de dag.

Om 14:18 uur reden wij op de CR-349 van Welschent naar Warken en daar schatte ik helaas een bocht niet goed in en kwam met mijn voorwiel naast de weg in het gras – gelukkig inmiddels met een lage snelheid – en schoof daardoor onderuit. Ik stond meteen weer op en na een korte zelfcheck hebben Paul en ik de motor weer op zijn bandjes gezet. Toen de motor weer rechtop stond, voelde ik wat pijn aan mijn linkerarm, onder mijn elleboog zat een schaafplek op een inmiddels behoorlijk dikke bult, daar was ik dus blijkbaar op gevallen. Toch maar meteen weet de motorjas aangedaan en geprobeerd om de motor weer te starten, wat gelukkig na een paar keer proberen lukte.

De eerste bochtjes waren voor mij – en later hoorde ik hetzelfde van de anderen – een beetje vreemd en ik ging super voorzichtig er door heen. Na een kwartiertje ging het echter steeds beter, ik merkte dat de bult op mijn arm afzakte en de motor liep verder helemaal goed, dus ik besloot om het verder los te laten en gewoon proberen verder te genieten van het rijden in die omgeving.

Nadat we getankt hadden, stelde Paul voor om de route niet meer af te rijden, maar om rechtstreeks naar het hotel te gaan. We waren allemaal inmiddels wel vermoeid geraakt en ook de rit rechtstreeks kon nog heel mooi worden. Uiteindelijk hebben we net geen 300 kilometer gereden die dag. O en de schade? Het lijkt voornamelijk schuifschade te zijn, maar behalve dat mijn knipperlicht afgebroken is, is alles verder nog goed werkend. De motorzaak waar ik hem gisteren heen heb gebracht, dacht dat het nog wel eens tegen kon vallen met de schade, dat wordt nog even afwachten dus.

Zondagavond hebben we weer lekker gegeten in het hotel en ‘s avonds onder het genot van enkele biertjes een paar potjes gepooled en natuurlijk veel dom lullen 🙂

Maandagochtend was iedereen vroeg wakker en zaten we ruim voor acht uur op het balkon/terras van het hotel aan een lekkere bak koffie. Het ontbijt was vanaf acht uur beschikbaar en nadat we dat achter de kiezen hadden, zijn we de spullen gaan inpakken en weer richting huis gegaan. Eerst nog een lekker stuk door de Duitse eifel gereden en daarna uiteraard weer de autobahn op. Op de terugweg hebben we wel meer autobahn kilometers gemaakt, we wilden echter allemaal graag weer naar huis en dan schiet dat toch het meest op.

Om ongeveer 14:00 uur draaide ik de motor achterthuis, moe maar zeer voldaan. Dit gaat zeker een vervolg krijgen, maar eerst maar zorgen dat de motor weer in orde komt.